
Bob Ramak
Humanistisch Verbond 80 jaar
Wat zijn de gedachten hierbij van onze Eemland-deelnemers
In 2026 bestaat het Humanistisch Verbond 80 jaar. Dit jubileum is niet alleen een moment om achterom te kijken. Het is vooral een uitnodiging om vooruit te durven dromen. Want, het humanisme is levend, beweegt mee met vragen van deze tijd én wordt gedragen door alle generaties die samen het verschil maken. Een aantal deelnemers van het Humanistisch Verbond (HV) Eemland vertellen aan de hand van drie vragen hoe zij dit ervaren.
Bob Ramak
lid Humanistisch Verbond Eemland sinds de jaren ‘70
Hoe kwam je met HV Eemland in aanraking en wat zocht je er?
“In de jaren ’50 kwamen we als gezin met mijn ouders in Amersfoort wonen. In 1958 deed ik als puber mee aan een humanistische wandeling samen met een vriend. Daar is me echter weinig van bijgebleven. Ben in 1965 getrouwd, was lid van de PvdA en in de jaren ’70 lid geworden van het HV, maar niet actief. Dat veranderde toen Café Vrijdenken haar deuren openden. Daar ontmoet je mensen met dezelfde ideeën, wordt gesproken over onderwerpen waar je over nadenkt en je een andere mening hoort. Net als KoffieZin, dat zijn waardevolle ontmoetingen.”

Dichter bij jezelf, dichter bij de ander is onze slogan. Waar denk je aan bij deze slogan en welke gedachten/ideeën heb je hierbij?
Samen met mijn partner -we zijn 84 en 85 jaar oud- wonen wij in een woongemeenschap in Hoogland. En in een woongemeenschap kijk je naar elkaar om. We drinken wekelijks koffie met elkaar in onze gemeenschappelijke ruimte en dat zorgt voor verbinding. Zoals ook de KoffieZin-bijeenkomsten waar je nieuwe dingen hoort. Dat zijn voor ons momenten om naar uit te kijken.”
Kijkend naar de toekomst, hoe zie jij dit en wat verwacht je hierbij in de komende jaren van HV Eemland?
“Mijn gezondheid is nog goed. Ik slik geen medicijnen en samen met mijn partner wandelen we elke dag om ons fit te houden. Daardoor kan ik ondersteuning bieden aan de medebewoners van onze woongroep. Vanuit het HV Eemland hoop ik, dat ze doorgaan met Café Vrijdenken en KoffieZin om van gedachten te wisselen met gelijkgestemden én om te leren van elkaar. Zou ik nog 60 zijn, dan zou ik nu toch
andere antwoorden geven, maar dat ben ik niet meer!”